ΟΑΣΙΣ

Μικροί και μεγάλοι, παιδιά και γονείς 

ελάτε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να πούμε τα κάλαντα

μαζί με τον Αϊ Βασίλη

στις γειτονιές της Ακαδημίας πλάτωνος και Κολωνού.

Θα μοιράσει παιχνίδια και καραμέλες.

Φέρτε μαζί σας το χαμόγελο, τα τρίγωνα

και όποιο άλλο μουσικό όργανο έχετε.

Θέλουμε την συμμετοχή σας.

Σάββατο 31/12/2011

και ώρα 11 π.μ

Τόπος Συνάντησης:

«Στέκι Αλληλεγγύης» (Τηλεφάνους 12)

Στάσεις του Αϊ Βασίλη:

Πλατεία Αϊ Γιώργη  ώρα 12.00,

Πλατεία Σ. Πέτρουλα  ώρα 13.00,

Πλατεία Πλάτωνα  ώρα 14.00

Για τη σωτηρία και την αναβάθμιση της Ακαδημίας Πλάτωνος

Το Point Defet είναι μια μονοήμερη συνεύρεση. Είναι ένα «εργαστηριακό» παιχνίδι μοιράσματος, ανταλλαγής, διεκδίκησης, αυτοδιαχείρισης της ψυχαγωγίας μας, των χώρων που μοιραζόμαστε και των σχέσεων μεταξύ μας.
Point Defect είναι ένα φαινόμενο που εννίοτε συμβαίνει σε κρυσταλλικές δομές. Άμα λείπει κάποιο άτομο ή κάποιο λάθος άτομο είναι στην δομή τότε αυτό λέγεται Point Defect. Οι συνέπειες είναι να αλλάζουν τα χαρακτηριστικά του κρυστάλλου, να χάνει την σκληρότητά του και να είναι πολύ πιο εύκολο να δημιουργηθεί ρωγμή!

Τι έχουμε σκεφτεί για φέτος (μέχρι στιγμής);
-Γύρω στις 12:00 οι πρώτοι απο μάς θα είναι στην Ακ.Πλάτωνα για να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε τον χώρο και να ετοιμάζουμε την κουζίνα.
-Κατά τις 14:00 θα ξεκινήσει Συλλογική Κουζίνα. Θα φάμε, θα πιούμε κανά κρασάκι κτλ
-Στις 18:00 θα ξεκινήσουν δραστηριότητες για παιδιά (και γι'αυτούς που αισθάνονται παιδιά) με θεατρικό παιχνίδι, βιωματικές δραστηριότητες με εμψυχωτές απο τον σύλλογο προστασίας άγριας ζωής ΑΝΙΜΑ.
-Με την δύση του ήλιου η θεατρική ομάδα elanadistikanoume θα παρουσιάσει μια απο τις δουλειές τις με τίτλο: ΛΕΥΤΕΡΙΑ!
-Κατά τις 21:00 θα πραγματοποιηθεί μάθημα και πρακτική Tango απο το εργαστήρι χορού Danzarin.
-Ακολουθεί γλέντι με χορό και παραδοσιακά όργανα απο τον σύλλογο ΠΕΡΠΕΡΟΥΝΑ.
-Απο πιο νωρίς φίλοι μας θα απαγγέλουν ποίηση (μετά μουσικής) μέσα στο πάρκο.
Όλες οι δραστηριότητες θα πραγματοποιηθούν στο Αρχαιολογικό άλσος της Ακ.Πλάτωνα και στο συνεργατικό καφενείο (Μοναστηρίου 140 και Τηλεφάνους).

Κάποιες σημειώσεις:

-- Στόχος μας είναι αυτή την ημέρα να περιορίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις εγχρήματες συνναλαγές και να λειτουργήσουμε στα πλαίσια του μοιράσματος και του αντιπραγματισμού. Έτσι το καφενείο δεν θα πουλήσει τίποτα αλλά θα προσφέρει για την γιορτή φαγητό και ποτό. Οπότε φέρτε κάποιο φαγητό και ποτό για να φτάσει για όλους . (γενικά η σκέψη είναι να αποφύγουμε τα «βαριά» ποτά και τα αναψυκτικά που τα συνοδεύουν συνήθως και να δώσουμε έμφαση στο κρασί, ρακί και μπύρα)
-- Επίσης μπορείτε να φέρετε παλιά ρούχα, βιβλία ή παιχνίδια για παιδιά τα οποία θα προσπαθήσουμε μετά να τα δώσουμε σε συμπολίτες μας.
-- Η γιορτή γίνεται με σεβασμό προς την γειτονιά και τους κατοίκους της γι'αυτό και το καφενείο θα κλείσει γύρω στις 01:00. Η γιορτή μπορεί να συνεχιστεί μέσα στο πάρκο όπου δεν ενοχλούμε και κανέναν.

Σήμερα το Καπνεργοστάσιο έχει αλλάξει μορφή και έχει δέσει με την περιοχή, τεράστιο σε διαστάσεις επιβλητικό αλλά και ζεστό στον επισκέπτη με χρώματα έντονα , συνεχίζει να παραμένει  σημείο αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο.

Εδώ στη Λένορμαν είναι το  δεύτερο δημόσιο καπνεργοστάσιο της Αθήνας, (το πρώτο στην Αριστοτέλους κάηκε) κτίστηκε από το Ελληνικό Δημόσιο την εποχή που ανθούσε η βιομηχανία κατασκευής σιγαρέττου, για να στεγάσει επιχειρήσεις επεξεργασίας - συσκευασίας καπνού και αποθήκες καπνεμπόρων, αλλά κυρίως για να εξασφαλίσει τον έλεγχο της φορολογίας καπνού. Ο καπνός αποτέλεσε μία από τις σπουδαιότερες καλλιέργειες της ελληνικής υπαίθρου και από την εποχή που φορολογήθηκε, το 1876, υπήρξε πολύτιμη πηγή εσόδων για το ελληνικό κράτος.

Το οικόπεδο, συνολικού εμβαδού 9.085 τ.μ., αγοράστηκε στη συνοικία της Κολοκυνθούς το 1927 και ανατέθηκε στους πολιτικούς μηχανικούς Παύλο Αθανασάκη  και Αντώνη Λιγδόπουλο η εκπόνηση των σχεδίων του. Η έκταση αυτή βρισκόταν στην τότε οδό Κηφισσού, πρώην Κολοκυνθούς και σημερινή Λένορμαν, στη συνοικία της Κολοκυνθού, και σήμερα καταλαμβάνει ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Λένορμαν, Αμφιαράου, Λεάνδρου και Κρέοντος. Η ανάγκη για την κατασκευή του έγινε επιτακτική το 1928, μετά την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο καπνεργοστάσιο της οδού Αριστοτέλους η οποία και το κατάστρεψε ολοκληρωτικά. Η εργολαβία του νέου κτηρίου ανατέθηκε στον πολιτικό μηχανικό Ν. Γαβαλά .

Στο ισόγειο εγκαταστάθηκαν βιομηχανίες κοπής και συσκευασίας καπνού, η διεύθυνση και το τελωνείο. Στον όροφο τοποθετήθηκαν βιομηχανίες παραγωγής τσιγάρων και πούρων, ενώ λειτουργούσαν παράλληλα δύο αίθουσες εστιατορίου για τους εργαζόμενους. Το υπόγειο χρησιμοποιήθηκε ως χώρος αποθήκευσης καπνού, με τη διαμόρφωση 14 ανεξάρτητων αποθηκών που είχαν πρόσβαση από τον περιφερειακό περίβολο του κτηρίου. Στο δώμα είχε προβλεφθεί κατοικία για τον φύλακα του κτηρίου, στην οποία εγκαταστάθηκαν τελικά από το 1951 οι οικογένειες των διευθυντών της Εφορίας Καπνού.

Πρόκειται για ένα αξιόλογο δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής της εποχής του, με υπόγειο και δύο ορόφους , περιμετρικά γύρω από ένα αίθριο με  τζαμωτό στέγαστρο. Εδώ  στεγάστηκαν πανω από 20 καπνοβιομηχανίες. Το Καπνεργοστάσιο στέγαζε μικρούς καπνοβιοτέχνες της  μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Σχετικά γρήγορα όμως, με την επικράτηση των ιδιωτικών καπνεργοστασίων και του μηχανοποίητου σιγαρέττου, μειώθηκε η ζήτηση των χώρων του κτηρίου, γεγονός που οδήγησε στην υπολειτουργία του και στην εισαγωγή νέων χρήσεων. Από το χώρο του Καπνεργοστασίου, σχεδόν το Ό του κτηρίου, παραχωρήθηκε από το 1938 και επί σειρά ετών στη Στρατιωτική Υπηρεσία Αθηνών, η οποία στέγασε ανάλογα με τις ανάγκες κάθε εποχής την Υγειονομική Υπηρεσία Στρατού, τη Στρατιωτική Καπνοβιομηχανία, στρατιωτικές φυλακές (1945-46), κατοικίες προσφύγων από τη Ρουμανία (1952) κ.ά.

Η Στρατιωτική Υπηρεσία θα αποχωρήσει οριστικά τον Ιούλιο του 1963, αλλά και πάλι μεγάλο μέρος του κτηρίου θα διατεθεί σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου, άσχετες με την καπνική χρήση, όπως υπηρεσίες της Προεδρίας της Κυβερνήσεως, του Υπουργείου Οικονομικών και της Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος.

Το κτήριο διατηρήθηκε διαχρονικά σε καλή κατάσταση. Οι φθορές που προκλήθηκαν από τη λεηλασία του μετά την αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων κατοχής, από τους εξαγριωμένους πολίτες καθώς και από το βομβαρδισμό του από την εγγλέζικη αεροπορία κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, ήταν σχετικά μικρές και αποκαταστάθηκαν γρήγορα. Σταδιακή ανακαίνιση του κτηρίου πραγματοποιήθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων το 2000, στην οποία περιλαμβάνονταν εργασίες ενίσχυσης του φέροντος οργανισμού, αποκατάστασης των όψεων και των εσωτερικών χώρων των ορόφων.

Το 1987 με πρωτοβουλία των συλλόγων γονέων των 60, 162, 56 και 67 Δημοτικών σχολίων και την στήριξη των κατοίκων ζητούσαμε από την βουλή των Ελλήνων και το Δήμο Αθηναίων να ξεκαθαρίσει το καθεστώς στο Καπνεργοστάσιο και να δοθεί το αίθριο στους πολιτιστικούς συλλόγους για την ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων και να στεγαστεί κι ένα μουσείο καπνου, μαζεύτηκαν περίπου 800 υπογραφές οι οποίες και κατατέθηκαν στο τότε Δήμαρχο Μιλτιάδη Έβερτ και στον πρόεδρο της Βουλής.

Από την Βουλή των Ελλήνων μας απάντησαν εγγράφως ότι δεν μπορούν να το παραχωρήσουν γιατί υπήρχαν εκεί αρχεία πολύ μεγάλης αξίας. 

Το 1989, το καπνεργοστάσιο, χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο, με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/2052/36197/4.8.1989). Την ίδια χρονιά περιήλθε στην κυριότητα της Βουλής των Ελλήνων και στους χώρους του εγκαταστάθηκε ήδη μέρος της Βιβλιοθήκης της Βουλής,

Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν εκεί οι πλούσιες συλλογές της Μπενάκειου Βιβλιοθήκης, εφημερίδες και περιοδικά από το 18ο αιώνα έως σήμερα και χιλιάδες μικροταινίες με σπάνιο αρχειακό υλικό - ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως κ.ά. Μια βιβλιοθήκη ανεκτίμητης αξίας που δεν είναι δανειστική, αλλά μπορεί όποιος θέλει να την  επισκέπτεται με την ταυτότητα του. Ακόμη μπορεί όποιος θελει να πάρει ηλεκτρονικό υλικό.

Εδώ ο επισκέπτης θα μπορεί να βρίσκει μεταξύ των άλλων και  συλλογές:

- Πληροφοριακή συλλογή, που  καλύπτει τις εκπαιδευτικές ανάγκες των νέων της ευρύτερης περιοχής,
- Συλλογή ελληνικής λογοτεχνίας, η οποία  περιλαμβάνει τη λογοτεχνική παραγωγή από το 1994 και μετά και  εμπλουτίζεται συνεχώς με τα νέα βιβλία, τα οποία θα αποκτά η Βιβλιοθήκη της Βουλής,
- Συλλογή ξενόγλωσσης λογοτεχνίας, η οποία Θα καταρτισθεί όπως και η ελληνική,
- Παιδική συλλογή, η οποία  αποτελείται από 3.000 τίτλους βιβλίων.

Ο αριθμός των τίτλων που απαρτίζουν τις συλλογές του αναγνωστηρίου είναι περίπου 20.000.

Οι συλλογές θα ανανεώνονται διαρκώς, ενώ ταυτόχρονα θα αποσύρονται οι παλαιότερες στα κλειστά βιβλιοστάσια, αλλά πάντα θα είναι στη διάθεση του κοινού.

Οι συλλογές της ελληνικής και της ξενόγλωσσης λογοτεχνίας θα λειτουργούν και ως δανειστικές. Παράλληλα, στα αναγνωστήριο υπάρχουν  υπολογιστές με πρόσβαση στο Διαδίκτυο.

· Μπενάκειος Βιβλιοθήκη — Παλαιό Καπνεργοστάσιο (Λένορμαν 21

Ώρες λειτουργίας

Καθημερινά 9:00-14:30, Σάββατο 9:00-13:30

Επικοινωνία

Τηλέφωνα : 210 510 26 04, 210 510 20 34

    Fax : 210 510 20 50

 Πηγές:

news.in.gr

http://www.monumenta.org

Οι μεγαλύτεροι θυμούνται τα Σεπόλια με λίγα σπίτια χαμηλά και από το Καπνεργοστάσιο μέχρι σχεδόν το λόφο Σκουζέ, περιβόλια και διάσπαρτα σπίτια τα περισσότερα πλινθόκτιστα, η ζωή απλή και δύσκολη με τους ανθρώπους να δουλεύουν στα περιβόλια και στα εργοστάσια του «Βότρυς» και της «Βιοφαρμ». Η μεσαία τάξη, δηλαδή οι υπάλληλοι και οι προνομιούχοι,   έμεναν λίγο πιο πάνω στην «τότε Φωκίωνος Νέγρη» και βέβαια όλη η αριστοκρατία έμενε στον  Αγ. Παντελεήμονα.(!!!!)
Διαχωριστικό όριο ανάμεσα στους εργάτες και τους Δημ. Υπαλληλους, στους «πάνω» και στους «κάτω», οι γραμμές του τρένου στην Κωνσταντινουπόλεως.

Τα Σεπόλια ήταν λίγο κάτω από τις γραμμές του τραίνου στο σταθμό Μύλοι Αθηνών (γραμμή ΣΕΚ Πειραιά - Πάτρα  από 1885) και σταθμός των ΣΕΚ (επί της τότε γραμμής Πειραιά - Λιμένα (σημερινός Σταθμός Λαρίσης) - Παπαπουλίου)  που εγκαινιάστηκε το 1904.

Στο σταθμό  ΜΥΛΟΙ ΑΘΗΝΩΝ στεγάζεται σήμερα το μουσείο του ΟΣΕ δίπλα στο εργοστάσιο ΑΤΛΑΣ (που σήμερα είναι αθλητικές εγκαταστάσεις (λέμε τώρα) και ακριβώς απέναντι είναι τα εργοστάσια ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ.

Το εργοστάσιο ΒΟΤΡΥΣ  είναι ένα από τα από τα πολλά εργοστάσια οινοποιίας που ίδρυσε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΟΙΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΩΝ (Ε.Ε.Ο.Ο.) Στις 6 Μαΐου 1906 δημιουργήθηκε η εταιρεία  Ε.Ε.Ο.Ο. η οποία φάνηκε τότε ως η μόνη δυνατή λύση για την κατεργασία της σταφίδας. Επικεφαλής της επιχείρησης τέθηκαν εξαρχής οι κορυφαίοι της βιομηχανικής κίνησης στην Ελλάδα και οι ειδικότεροι επί των σταφιδικών ζητημάτων.

Έτσι η Ε.Ε.Ο.Ο πραγματοποίησε την οινοποίηση της χλωρής σταφίδας.  Τελειοποίησε το μεγάλο αποσταγματοποιείο του εργοστασίου στους "Μύλους Αθηνών" με τα τελειότερα μηχανήματα αποστάξεως οίνων για παρασκευή αποστάγματος. Έτσι κατασκεύασε τα περίφημα κονιάκ της, εφάμιλλα των Γαλλικών. Η κονιακοποιία της αποτέλεσε ένα από τους σπουδαιότερους κλάδους της βιομηχανίας της. Το 1938 τελικά η Ε.Ε.Ο.Ο αγοράστηκε εξ ολοκλήρου από τον Μποδοσάκη - Αθανασιάδη ο οποίος εξαγόρασε και τις ξένες (Γαλλικές ) μετοχές της εταιρίας.

Το 1973 ιδρύει το «ίδρυμα Μποδοσάκη» στο οποίο μεταβίβασε εν ζωή όλη του την περιουσία  καθώς και τις μετοχές της Ε.Ε.Ο.Ο.. Μετά το θάνατό του (19 Ιανουαρίου 1979), η διοίκηση του ΒΟΤΡΥΣ περνάει στα χέρια του ανιψιού του Μπδοσάκη, Τζώρτζη Αθανασιάδη (συντάκτη της εφημερίδας «ΒΡΑΔΥΝΗ»), τον οποίο σκοτώνει η 17 Νοέμβρη το 1982. Το 1986 σταματά οριστικά η λειτουργία του. Αργότερα, με διαδικασίες άγνωστες ακόμη σε εμάς, πέρασε στα χέρια του επιχειρηματία Γ. Πατατούδη ο οποίος  ήθελε να "αξιοποιήσει" διαφορετικά το παλιό εργοστάσιο, κτίζοντας εμπορικό κέντρο ή πολυσινεμα.

Μετά από πορείες αγώνες και καθημερινή πίεση των μαθητών των συλλόγων με επικεφαλής την Ένωση Συλλόγων Γονέων, χαρακτηρίστηκε ένα μεγάλο μέρος τουως χώρος σχολείου (μαζί με άλλους 20 χώρους που είχαμε προτείνει για σχολεία στο 4^ο Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων). Λόγω του σεισμού του 1999 ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων επίταξε μέρος του  χώρου και με προκάτ αίθουσες στέγασε εκεί το 9ο ΤΕΕ. Και μετά από 1 χρόνο κάτω από την πίεση των κατοίκων και φορέων της περιοχής κατέβαλε τα χρήματα  και  ολοκληρώθηκε η διαδικασία απαλλοτρίωσης 14 στρεμμάτων από τα 20 περίπου του εργοστάσιου ΒΟΤΡΥΣ για την ανέγερση σχολείου.

Σήμερα 2011 το σχολείο στεγάζεται ακόμη σε κοντέινερ και δεν έχει κτιστεί.

Παράλληλα το 2000 το 4^ο Διαμερισματικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων, με πρόταση του προέδρου του Ηρακλή Μαρκουίζου παίρνει απόφαση να χαρακτηριστεί διατηρητέο το εργοστάσιο ΒΟΤΡΥΣ  και κοινόχρηστος χώρος το διπλανό εργοστάσιο φελλών και πωμάτων ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ, να δεσμεύσει έτσι και τον υπόλοιπο χώρο των 11 περίπου στρεμμάτων, και να γίνει βιομηχανικό μουσείο, πολιτιστικό κέντρο και χώρος πρασίνου. Το Δημοτικό συμβούλιο  χαρακτηρίζει το εργοστάσιο ΒΟΤΡΥΣ  «διατηρητέο» και το ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ ως χώρο κοινόχρηστο. Την απόφαση του τελικού χαρακτηρισμού  ως βιομηχανικό μουσείο όμως θα την έπαιρνε το αρμόδιο τμήμα του Υπ. Πολιτισμού αλλά εκεί κόλλησε το θέμα ...

Στη συνέχεια, η σοβαρή προσπάθεια, η μελέτη και η τεκμηρίωση της ιστορικής σπουδαιότητας του εργ. Βότρυς που διεξήχθηκε από τους μαθητές και καθηγητές της Περιβαλλοντικής Ομάδας του 9^ου ΤΕΕ , και η μεγάλη συναυλία που οργανώθηκε με πρωτοβουλία καθηγητών και μαθητών  με γνωστούς καλλιτέχνες (Κ. Χατζής, Λιζέτα Καλημέρη, Απέργης, Χρ. Τσιαμούλης κ.α.) από το "Πολύτροπο Τέχνης", οδήγησε στο χαρακτηρισμό του ΒΟΤΡΥΣ σαν διατηρητέο κτίριο με απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού (την υπ' αριθμόν ΥΠΠΟ/ΔΝΣΚΑ/Γ/829/60707/1453, αρ.ΦΕΚ 1289/Β/23-08-2004). Παράλληλα έχει εκδοθεί οικοδομική άδεια κατεδαφίσεως όλων των υπαρχόντων μεταλλικών στεγάστρων (υπ' αριθμόν 187/22-11-2004) και σχετική οικοδομική άδεια για την περίφραξη του χώρου (192/10-12-2004).

Σήμερα το παλιό εργοστάσιο ΒΟΤΡΥΣ είναι εγκαταλειμμένο και στέκι περιθωριακών μέσα στα σκουπίδια,  καμία ενεργεία δεν έχει γίνει από το ΥΠ.ΠΟ, Έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα τα πέτρινα  κτίρια, η καμινάδα και τα υπόγεια κελάρια, η αναστηλωσή τους όμως  δεν έγινε ποτέ ...  μόνο την απόφαση έβγαλετο ΥΠ.ΠΟ και μετά ... ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ.

Ζητάμε την άμεση παρέμβαση του Υπ. Πολιτισμού για αναπαλαίωση των διατηρητέων κτιρίων.  Και από το Υπ. Παιδειας και τον ΟΣΚ το Χτίσιμο του 9ου ΤΕΕ και 89ου Νηπιαγωγείου που σήμερα λειτουργεί στις αποθήκες και τις αίθουσες τελετών των 62ου και 146ου Δημοτικών Σχολείων.

Όσο για το ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ υπάρχει στις προτάσεις - σχέδια όλων των Δημάρχων άλλα ποτέ δεν  υλοποιείται κανένα σχέδιο. Οι κάτοικοι ζητάνε να προχωρήσει η απαλλοτρίωση για κοινόχρηστο πράσινο, όπως ήδη έχει αποφασίσει το Δημοτ. Συμβούλιο. Είναι ανάγκη να απαλλοτριωθεί άμεσα για να μη  χαθεί κι ο τελευταίος χώρος πρασίνου στην περιοχή.

 Την ίδια τύχη της εγκατάλειψης είχαν και τα οικόπεδα που είχε γίνει μελέτη για σχολεία, όπως το 50 Λύκειο στα Σεπόλια δίπλα στο ΜΕΤΡΟ, το 51 Λύκειο δίπλα στην Ακαδημία του Πλάτωνα (που αργότερα χαρακτηρίστηκε σαν χώρος μουσικού γυμνασίου) και πολλά άλλα οικόπεδα γιατί  το κτίσιμο σχολείων  δεν υλοποιήθηκε μέχρι σήμερα.

Ακόμη, η εταιρία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ δέσμευσε 178 περίπου στρέμματα στην περιοχή, υποσχόμενη αντισταθμιστικά οφέλη σε πράσινο. Αντί αυτού, ό,τι έχει απελευθερωθεί σε γη, (περίπου 80 στρέμματα), μετατράπηκε με πολύ γοργούς ρυθμούς σε τεράστιες πολυκατοικίες., η ανοικοδόμηση κάθε σπιθαμής γης στα Σεπόλια, η συνέχιση της αντιπαροχής, ο μεγάλος συντελεστής δόμησης 3,  μετέτρεψαν την περιοχή σε τσιμέντο.  Ακόμη και ο χώρος δίπλα στο ΜΕΤΡΟ που χρησιμοποιείται από ιδιώτη για πάρκιν αυτοκινήτων είναι χώρος που θα γινόταν πλατεία.

Έχουν γίνει και γίνονται συνέχεια κινητοποιήσεις των κατοίκων για την διεκδίκηση του χώρου. Δέντρα κόβονται συνεχώς, πεζοδρόμια καταπατούνται, χιλιάδες αυτοκίνητα παρκάρονται άναρχα από ανθρώπους άλλων περιοχών που χρησιμοποιούν το Μετρό και τελικά η καθημερινή μας κίνηση στην περιοχή κατάντησε επικίνδυνη για τη σωματική υγεία τη δική μας αλλά και των παιδιών μας.

Λοιπόν θα αφήσουμε να "σέρνονται" τόσο σοβαρά προβλήματα έτσι και θα τα παρακολουθούμε με σταυρωμένα τα χέρια χωρίς να κάνουμε τίποτα;

Κατεδαφίζεται το ακίνητο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας στην Κρατύλου, μπαίνουν ενημερωτικές πινακίδες και αρχίζουν εκπαιδευτικά προγράμματα

Άντε καλή αρχή μακάρι να ξυπνήσουν έστω και τώρα και να καταλάβουν την αξία της περιοχής μας.

εμεις συνεχίζουμε δυνατά τους αγώνες στη γειτονιά μας και οχι μόνο.

πηγή: www.skai.gr

Το ΚΑΣ στη συνεδρίασή του στις 2 Αυγούστου ενέκρινε την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου και ενοποίηση της Ακαδημίας Πλάτωνος. 'Οπως επεσήμαναν τα μέλη του ΚΑΣ με τις νέες μουσειακές αποθήκες επιτυγχάνεται:

" Χωροταξική συγκέντρωση του συνόλου του αρχαιολογικού υλικού.
" Αποθήκευση με βάση τις κατηγορίες μνημείων και τις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε υλικού.
" Αναβάθμιση συνθηκών φύλαξης για την ασφάλεια των αρχαίων.
" Διευκόλυνση μελέτης του υλικού από επιστημονικό κοινό με την δυνατότητα παροχής στοιχείων από τη βάση δεδομένων της Γ΄ ΕΠΚΑ.
" Ενημέρωση του μη ειδικού κοινού με ενημερωτικές πινακίδες και info points.
" Δυνατότητα πραγματοποίησης εκπαιδευτικών προγραμμάτων.
Το Έργο αποτελεί «προπομπό» του σχεδιαζόμενου Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας.

Τα οφέλη από το έργο:
" Χωροταξική συγκέντρωση των αποθηκών της Γ΄ ΕΠΚΑ στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος.
" Μεταφορά του αρχαιολογικού υλικού σε νέες μουσειακές αποθήκες, όπου θα εξασφαλίζεται η αρτιότερη φύλαξη και ασφάλειά του.
" Κατεδάφιση των παλαιών και επικίνδυνων κτηρίων που χρησιμοποιούνται σήμερα ως αποθήκες και απελευθέρωση έκτασης τεσσάρων στρεμμάτων που θα ενοποιηθούν με τον Αρχαιολογικό Χώρο.
" Απόδοση στο επιστημονικό αλλά και στο μη ειδικό κοινό των περιοχών επέμβασης με τις κατάλληλες υποδομές, ώστε να λειτουργούν ως χώροι ανάδειξης και προβολής των αρχαιοτήτων.
" Το Έργο συνδέεται με άλλα ανάλογα, που αφορούν στην ευρύτερη περιοχή και βρίσκονται σε εξέλιξη ή προγραμματίζονται, όπως:
-ο αρχαιολογικός / πολιτιστικός περίπατος που θα συνδέει τον Κεραμεικό με την Ακαδημία Πλάτωνος,
-η ανάδειξη του Δημοσίου Σήματος,
-η αποκάλυψη, συντήρηση και ανάδειξη των αρχαιολογικών καταλοίπων εντός του Αρχαιολογικού Χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος,
-η αναβάθμιση του Αρχαιολογικού Χώρου,
-η σχεδιαζόμενη ανέγερση του Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας.
«Η ανάδειξη και ενοποίηση της Ακαδημίας Πλάτωνος είναι ένα έργο που έχει αργήσει να γίνει. Είναι ένας χώρος, από τους πολλούς της Αθήνας, ο οποίος δεν έχει αναδειχθεί και αξιοποιηθεί σωστά. Η βούληση του Υπουργείου Πολιτισμού είναι να αναδειχθεί ως χώρος δημιουργικός και ζωντανός. Ένας χώρος που χρειάζεται χρώμα και ενέργεια. Έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε τους τρόπους καταστολής των προβλημάτων της Αθήνας, ενώ δεν σκεφτόμαστε την ανάδειξη της Αθήνας, των σημείων εκείνων που κρύβεται η ενέργεια της Αθήνας. Η Ακαδημία Πλάτωνος είναι πηγή πλούτου για την Αθήνα και ως τέτοια πρέπει ν' αναδειχθεί.», δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος.

http://akadimia-platonos.blogspot.com/2011/08/blog-post_03.html#more

http://www.vimagazino.gr/culture/article/?aid=413748

http://www.tanea.gr/latestnews/article/?aid=4646908

http://now24.gr/%CE%95%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%AF%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA/

Κάθε τετάρτη στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα εχουμε θερινό σινεμά οι νέοι που απαρτίζουν την Μ.Κ.Ο EuropEan - ViLLaGe   επιλέγουν αξιόλογες ταινίες και πάντα με ελεύθερη είσοδο.

Εδω έγινε και η προβολή της ταινίας "Ninotcka" στο Αρχαιολογικό Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος την Πέμπτη (21.07.2011) στο πλαίσιο του Athens Open Air Film Festival" από το περιοδικό "Σινεμά". Ευχαριστούμε για την παρέμβαση το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ, Ορέστη Ανδρεαδάκη και όλα τα παιδιά που δούλεψαν με χαμόγελο για το στήσιμο της εκδήλωσης.

Το κίνημα των Αγανακτισμένων στην πλατεία Συντάγματος άρχισε  με όλες τις προδιαγραφές να γίνει ένα ποτάμι που θα άλλαζε πολιτικές και θα έβαζε νέα δεδομένα στο τραπέζι ...;.  Επιτέλους ...; είπα ... ο Έλληνας άφησε τον καναπέ του... αν έχουμε στόχο και πολιτική βούληση σίγουρα θα έχουμε και την επανάσταση. Το μόνο που με έκανε να είμαι επιφυλακτική ήταν η έλλειψη ηγετικής ομάδας. (γιατί ο όχλος  εύκολα χειραγωγείται και χάνεται ο στόχος). Περίμενα στο δρόμο πάνω από 6.000.000 ανθρώπους άλλα παρ όλη την πίεση των αποφάσεων και το ξεπούλημα της κυβέρνησης, που μας πούλησαν σε τιμή ευκαιρίας , οι περισσότεροι έμειναν ερμητικά κλεισμένοι στα σπίτια τους.

 Βέβαια οι νέοι άνθρωποι που τους στερήσαμε μια παιδεία, που τους κοιμίσαμε με την τηλεόραση και που τους προγραμματίσαμε για καταναλωτές είναι δύσκολο να βάλουν στόχο, είναι σχεδόν αδύνατον να αρχίσουν από τον εαυτό τους, ο καθένας να αλλάζει για να μπορεί στη συνεχεία να διεκδικήσει την αλλαγή. Ανεξάρτητα όμως το πώς αξιολογεί ο καθένας μας  το περιεχόμενο ή την ωριμότητα αυτού του «κινήματος» οι Αγανακτισμένοι  ζητούν  να έχουν πρόσβαση στην κεντρική πολιτική εξουσία (ζώντας όμως σε μια εικονική πραγματικότητα όπως ακριβώς ζουν και χιλιάδες νέοι  μέσα από το διαδίκτυο) Ο μεσαίωνας της εποχής μας όπως έλεγε χτες ένας καλός μου φίλος.

Ενώ όλοι οι κομματικοί χώροι βρήκαν στην πλατειά τον δικό τους χώρο μόνο που δεν είχε την σημαία του κόμματος τους. Με ποιο τρόπο εδώ και με αυτά τα δεδομένα θα εφαρμοστεί άμεση δημοκρατία;

Μάλλον κίνδυνος για δικτατορικά καθεστώτα υπάρχει όταν ένας αγώνας δεν έχει στόχο και φωτισμένους ηγέτες.

Στις γειτονιές της Αθήνας τα πράγματα είναι διαφορετικά, ακόμη και οι λαϊκές συνελεύσεις εδώ έχουν άλλο χαρακτήρα, οι άνθρωποι γνωρίζονται, ζουν σε μια γειτονία με τα ίδια προβλήματα και μοιράζονται την καθημερινότητα, εδώ μπορεί να λειτουργήσει η αλληλεγγύη και το μοίρασμα των προβλημάτων ή ακόμη και η εποικοδομητική διαφωνία που με την συζήτηση αλλάζει δρόμους σκέψης ... Μπορεί να πετύχουμε πολλά αν έχουμε την διάθεση να δούμε επιτέλους  την αιτία,  να στοχεύσουμε στην αλλαγή των «στρεβλώσεων» που βολεύει τους κυβερνώντες και να μην κρίνουμε μόνο το αποτέλεσμα της πολιτικής  τους που μας χρησιμοποιεί όπως τους βολεύει. Στον καθένα από εμάς λοιπόν είναι το μαχαίρι της σκέψης και ο δρόμος της φιλοσοφίας μας για την ζωή μας.

Όμως περπατώντας από το Σύνταγμα προς την Ακαδημία του Πλάτωνα και περνώντας  μέσα από πολλές πλατείες  του κέντρου, βιώνεις την αδράνεια της πολιτείας και εδώ αγανακτείς και οργίζεσαι. Τι στο διάολο είναι αυτό που συντηρεί όλη αυτή την εξαθλίωση; Οί περισσότερες πλατείες της Αθήνας αναστενάζουν και αλλάζουν χρήση. Η αιτία είναι στην αδράνεια των εναλλασσόμενων κυβερνήσεων.

Ο μεγάλος αριθμός των μεταναστών που εισρέουν τα τελευταία χρόνια και οι μικρές πολύ μικρές δυνατότητες της πόλης των Αθηναίων να τους δεχτούν με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης έχουν φέρει την κατάσταση εκτός ελέγχου, Οι συνθήκες που βιώνουν όλοι μαζί είτε είναι μόνιμοι κάτοικοι, είτε προσωρινά εγκατεστημένοι οικονομικοί μετανάστες είτε λαθρομετανάστες είναι  απάνθρωπες. 

Μια εικόνα που δεν ταιριάζει σε καμία πλατειά ούτε στο ρόλο που πρέπει να εξυπηρετεί ένας τέτοιος χώρος σε μια ανθρωπινά δομημένη κοινωνία.

Η στάση και η αδράνεια της πολιτικής που πια έχει γίνει κατεστημένο στην Ελλάδα, το προσωπικό και μόνο βόλεμα και η παντελή  έλλειψη των υποδομών δίνουν τροφή στον ΦΟΒΟ και οι δυνάμεις του εξτρεμισμού ενεργοποιούνται.

 Η γνωστή τακτική εδώ και χρόνια που βολεύει την κατεστημένη πολιτική κατάσταση  (κάτι σαν αντιβίωση που μας δίνουν σε δόσεις) οι κάτοικοι στρέφονται εναντίον των μεταναστών και οι εγκατεστημένοι οικονομικοί μετανάστες εναντίον των παρανόμων. Και μια πολιτεία να εκμεταλλεύεται ακόμη και τον μικροπωλητή μετανάστη και να παίρνει μίζα αντί να πάρει πολιτική θέση «για μια ανθρωπινή διαβίωση» κι έτσι φτάσαμε στο σημείο να έχουν οι περισσότεροι  την ψευδαίσθηση ότι οι δυνάμεις εξτρεμισμού μας δίνουν ασφάλεια και εμείς το δεχόμαστε έτσι απλά όλο αυτό;

Δεν βγαίνουμε από τα ρούχα μας;

Δεν αγανακτούμε όταν πρέπει να σηκώσουμε τους ώμους και να προσπεράσουμε;

Δεν οργιζόμαστε με τη στάση της πολιτείας;

Αλλά μας φταίει ο φοβισμένος αλλοδαπός ή ο ζητιάνος στη γωνία. Και δεν βλέπουμε ότι η ακροδεξιά σε όλες τις χώρες της Ευρώπης  υιοθετεί έναν τέτοιο προσανατολισμό και μας χρησιμοποιεί με δόλωμα το ζήτημα της μετανάστευσης.

Το ίδρυμα υποδοχής αστέγων του Δήμου Αθηναίων καμαρώνει για το έργο του, δηλαδή κάνει πολιτική με την δυνατότητα να δίνει λίγο φαγητό και μερικές παροχές στους αστέγους και το πρόβλημα όλο και μεγαλώνει και σε λίγο θα θεωρείται «χρυσός» αυτό το πιάτο το φαγητό που όσοι προλάβουν το ...παίρνουν ... Αυτά κάνει η έλλειψη κεντρικής πολιτικής ... πράγματα που ο πολίτης πρέπει να τα δικαιούται αναγκάζεται να τα ζητιανεύει ... μας έχουν ευτελίσει την ζωή μας και αναγκαζόμαστε να καταργήσουμε στο όνομα της επιβίωσης κάθε αξιοπρέπεια

Και οι εξουσία της καταστολής και της βίας κάτω από το μια αστυνομική δύναμη που το μόνο που κάνει είναι να κινούνται κατά κύματα οι άνθρωποι από την μία πλατεία στην άλλη και να ανακυκλώνουν την μιζέρια και την απάνθρωπη επιβίωση τους.

Όμορφη αλήθεια κοινωνία ανθρώπων αγγελικά πλασμένη όπως λέει και ο ποιητής ...

Βλέπουμε το δέντρο και όχι το δάσος ...ποια είναι η θέση της κυβέρνησης;

Τι θέση έχει ο καθένας από εμάς;

Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται και καλά θα κάνουν οι μεγαλύτεροι να θυμηθούν και οι νέοι να διαβάσουν (γιατί στο σχολείο δεν θα τους μιλήσουν ποτέ)για την εξάπλωση του φασισμού στον 20 αιώνα.

Ας ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ και ας δούμε τις ομοιότητες και τις διαφορές.